ქონების გადასახადი: ერთადერთი ადგილობრივი გადასახადი, რომელიც ფლობისთვის იხდება და არა ყიდვისთვის
ქონების გადასახადი (ინგლისურად property tax) ყოველწლიური ადგილობრივი გადასახადია, რომელიც შენობების, ბინების, დაუმთავრებელი მშენებლობის, იახტების, საჰაერო ხომალდების, მსუბუქი ავტომობილების და, ცალკე, მიწის ფლობას ეხება: შენობებზე საბაზრო ღირებულების 0,8%-დან 1%-მდე იხდება, თუ მესაკუთრის ოჯახის წინა წლის შემოსავალი 100 000 ლარს აღემატებოდა, მიწაზე კი ფართობის მიხედვით დადგენილი ფიქსირებული თანხა ლარში, შემოსავლის კრიტერიუმის გარეშე.
სამართლებრივ საფუძველს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 201-206 მუხლები ქმნის, 2026 წლის 15 ოქტომბრის №247 პუბლიკაციის მიხედვით. მუხლი 6(5) საერთო-სახელმწიფოებრივ გადასახადებს ჩამოთვლის: საშემოსავლო გადასახადი, მოგების გადასახადი, დღგ, აქციზი და იმპორტის გადასახადი. მუხლი 6(6) მხოლოდ ერთ ადგილობრივ გადასახადს იცნობს, ქონების გადასახადს. მუხლი 6(4)-ის თანახმად, ადგილობრივი გადასახადი არის „ამ კოდექსით დაწესებული და მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს“, ანუ საკრებულოს, „ნორმატიული აქტით შემოღებული გადასახადი“, ზღვრული განაკვეთების ფარგლებში, და მას შესაბამისი მუნიციპალიტეტის საზღვრებში იხდიან. ჩარჩოს კოდექსი ადგენს, განაკვეთს კი ყოველი საკრებულო თავად ირჩევს.
საზღვარგარეთიდან ჩამოყოლილი ორი ჩვევა აქ შეცდომაში შეგიყვანთ. ეს ყიდვის გადასახადი არ არის: საქართველოში არც საკუთრების გადაცემის გადასახადი არსებობს და არც სამარკო მოსაკრებელი. არც იმას ეკისრება, ვინც ბინაში ცხოვრობს: გადამხდელი მესაკუთრეა, ბაზა ღირებულებაა, ხოლო ოჯახები, რომელთა შემოსავალი ზღვარს არ აღემატება, შენობებზე არაფერს იხდიან. ჩვენი გზამკვლევი ფული და გადასახადები უცხოელი მყიდველისთვის მას სხვა გადასახადებს შორის განიხილავს, სტატია ქონების გადასახადი ფიზიკური პირებისთვის კი ყოველწლიურ რუტინას აღწერს.
ერთი გადასახადი, ორი ობიექტი: შენობები და სხვა ქონება, ცალკე კი მიწა
203-ე და 204-ე მუხლების სათაურებში ტერმინი „მიწაზე ქონების გადასახადი“ დგას. ყოველდღიურ მეტყველებაში გავრცელებული „მიწის გადასახადი“ იურიდიულად იმავე გადასახადის მიწის ნაწილია, საკუთარი გადამხდელით, თარიღითა და ბაზით.
| ნიშანი | შენობები, ბინები და სხვა ქონება | მიწა |
|---|---|---|
| ვინ იხდის | მესაკუთრე, ფლობის თვეების პროპორციულად (მუხლი 202(9)) | მფლობელი 1 აპრილის მდგომარეობით (მუხლი 203) |
| ბაზა | საბაზრო ღირებულება წინა წლის ბოლოს | ფართობი კვადრატულ მეტრებში ან ჰექტრებში |
| განაკვეთი | 0,8%-დან 1%-მდე | ფიქსირებული თანხა ლარში ფართობის ერთეულზე |
| შემოსავლის კრიტერიუმი | არის, 100 000 ლარი (მუხლი 206(1)(a)) | არ არის: კანონი წერს „გარდა მიწისა“ |
| განაკვეთის თარიღი | 31 დეკემბერი (მუხლი 202(8)) | 1 აპრილი (მუხლი 204(4)) |
მუხლი 201(1) უძრავ ქონებას „მათ შორის, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, შენობა-ნაგებობაზე ან მათ ნაწილზე“ სცდება: ჩამონათვალში ასევე შედის იახტები, შვეულმფრენები, თვითმფრინავები, 8703 კოდის მსუბუქი ავტომობილები, არარეზიდენტისგან ლიზინგით მიღებული ქონება და ეკონომიკური საქმიანობის მქონე პირის ძირითადი საშუალებები. თუ ქონება ჯერ კიდევ გარდაცვლილი პირის სახელზეა რეგისტრირებული, გადასახადს ის იხდის, ვინც მას ფლობს ან სარგებლობს, გარდა შემთხვევისა, როცა სარგებლობას იჯარის, ქირის ან უზუფრუქტის ხელშეკრულება ფარავს (მუხლი 201(2)). დანიშნულება წესს არ ცვლის: გაქირავებულ ბინასა და სასტუმროს ნომერს ერთი და იგივე კრიტერიუმი ეხება, ქირა კი მხოლოდ ოჯახის შემოსავლის ნაწილად ითვლება.
რას წყვეტენ საქალაქო საკრებულოები: თბილისის №18-76 და ბათუმის №2 დადგენილებები
2026 წლის 30 სექტემბრის №1874 კანონმა კოდექსში გათავისუფლების ზღვარი 40 000 ლარიდან 100 000 ლარამდე აწია და 0,05%-დან 0,2%-მდე დიაპაზონი გააუქმა. ამას თბილისის 2026 წლის 16 ოქტომბრის №18-76 დადგენილება მოჰყვა, რომელმაც 2014 წლის 30 დეკემბრის №20-90 დადგენილების მე-2 პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტი ახალი რედაქციით ჩამოაყალიბა: დარჩა ერთი განაკვეთი, საბაზრო ღირებულების 0,8%, „100 000 (ასი ათასი) ლარი და/ან მეტი შემოსავლების მქონე ოჯახებისთვის“, და ის 2026 წელს დასადეკლარირებელ გადასახადსაც შეეხო. ბათუმის საკრებულოს 2011 წლის 31 იანვრის №2 დადგენილება, ბოლოს 2024 წლის 25 ნოემბერს შესწორებული, პირველ გამოქვეყნებულ ტექსტში 0,8%-ს ითვალისწინებს (ამჟამინდელი კონსოლიდირებული ვერსია ვერ წავიკითხეთ); მის 0,2%-იან სტრიქონს დაბალი შემოსავლებისთვის დასაბეგრი აღარაფერი დარჩა.
| მიწა | წესი ან განაკვეთი |
|---|---|
| არასასოფლო-სამეურნეო მიწა, კოდექსის საბაზისო განაკვეთი | წელიწადში 0,24 ლარი 1 მ²-ზე, გამრავლებული საკრებულოს კოეფიციენტზე, რომელიც 1,5-ს არ აღემატება |
| სახნავი მიწა, კოდექსის საბაზისო განაკვეთი | თბილისში (მისი სოფლების გარდა) 100 ლარი ჰექტარზე, ბათუმში 94 ლარი, ყველაზე დაბალი 56 ლარი; საკრებულოებს მისი 150%-მდე აწევა შეუძლიათ |
| თბილისი, არასასოფლო-სამეურნეო | 1 მ²-ზე 0,24-0,36 ლარი |
| ბათუმი, არასასოფლო-სამეურნეო | ზონის მიხედვით 0,31 / 0,24 / 0,17 ლარი 1 მ²-ზე |
2015 წლის თბილისურ ტექსტში 1,5 კოეფიციენტი ვერას, მთაწმინდა-სოლოლაკის დიდ ნაწილს, ვაკე-ბაგებსა და ქვემო ჩუღურეთს მოიცავს; დღევანდელი ზონების დადასტურება ვერ შევძელით. მიწის ნაწილი ბინის მესაკუთრეს იშვიათად ეხება: მუხლი 206(1) (ქვეპუნქტი „ჰ1“) მრავალბინიან სახლში მცხოვრების წილს მიწის ნაკვეთში ათავისუფლებს. პირველ გამოქვეყნებულ ტექსტებში თბილისი საცხოვრებელი სახლის მთელ ნაკვეთს ათავისუფლებს, ბათუმი კი სახლის მიწას 600 მ²-მდე არასასოფლო-სამეურნეო ფართობით.
ოჯახის შემოსავლის კრიტერიუმი და თვის 15 რიცხვის წესი
მუხლი 206(1)(a) ბინას კი არა, ოჯახს აფასებს: მიწის გარდა სხვა ქონება გათავისუფლებულია, „თუ ამ პირის ოჯახის მიერ მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავალი 100 000 ლარს არ აღემატება“. ზუსტად 100 000 ლარის შემოსავლის დროსაც შეღავათი ძალაშია. მუხლი 202(6) ყველა შემოსავალს აჯამებს „საგადასახადო შეღავათების გაუთვალისწინებლად“: ხელფასს, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ და მასთან დაუკავშირებელ შემოსავალს, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირისთვის კი სპეციალური რეჟიმით დაბეგრილი შემოსავლის 25%-ს.
მუხლი 202(7)(a) ჯამიდან გამორიცხავს ოჯახის წევრებისგან მემკვიდრეობით, ჩუქებით ან განქორწინებისას მიღებულ ქონებას, 2 წელზე მეტ ხანს ფლობილი საცხოვრებლის გაყიდვიდან შემოსულ თანხას, ფიქსირებული გადასახადისა და მიკრო ბიზნესის შემოსავალს და ზოგიერთ საქველმოქმედო სარგებელს. მუხლი 202(7)(b) საქართველოს მოქალაქე არარეზიდენტს მხოლოდ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს უთვლის. არარეზიდენტზე, რომელიც საქართველოს მოქალაქე არ არის, კოდექსი არაფერს ამბობს, შემოსავლების სამსახურის მიდგომა კი ვერ დავადასტურეთ; უჯრის მონიშვნამდე ჰკითხეთ ბუღალტერს.
თუ ქონებას წლის მხოლოდ ნაწილი ფლობდით, გადასახადი პროპორციულად ითვლება (მუხლი 202(9)). ფინანსთა მინისტრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ ინსტრუქციის მუხლი 91(7) თვეს სრულად ითვლის, თუ ობიექტი ამ თვის 15 რიცხვში თქვენს საკუთრებაში იყო; თუ საკუთრება სწორედ 15 რიცხვში გადადის, თვე ახალ მესაკუთრეს ეკუთვნის. რეგისტრაცია 14 რიცხვში და თვე თქვენია; რეგისტრაცია 16 რიცხვში და თვე გამყიდველს რჩება.
ქაღალდზე: V-03 ფორმა, ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია
№V-03 ფორმა, ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია, №996 ინსტრუქციის 90-ე და 91-ე მუხლებით არის დადგენილი. III ნაწილში საოჯახო დეკლარაციისას ოჯახის წევრები იწერება და იქვეა მოსანიშნი უჯრა ოჯახის ჯამური შემოსავლისთვის: „არ აღემატება 100 000 ლარს“ ან „აღემატება 100 000 ლარს“. IV ნაწილი მიწას 1 აპრილის მდგომარეობით აღწერს: ტიპი, მუნიციპალიტეტი, ფართობი, შეღავათი და ფართობი, რომელზეც შეღავათი არ ვრცელდება.
| სვეტი | შინაარსი | ვინ ავსებს |
|---|---|---|
| 2 | ქონების ტიპი: სახლი, აგარაკი, ავტოფარეხი, დაუმთავრებელი მშენებლობა, იახტა, 8703 კოდის ავტომობილი და სხვა | მესაკუთრე |
| 3 | მუნიციპალიტეტი | მესაკუთრე |
| 4 | „დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულება (ლარი)“, ანუ ღირებულება ლარში | მესაკუთრე |
| 5 და 6 | შეღავათი და ღირებულება შეღავათის გათვალისწინებით | მესაკუთრე |
| 7 | ფლობის თვეები, თვის 15 რიცხვის წესის მიხედვით | მესაკუთრე |
| 8 და 9 | განაკვეთი პროცენტებში და გადასახადი ლარში | საგადასახადო ორგანო |
ე.ი. მესაკუთრე ღირებულებასა და თვეებს აცხადებს, საგადასახადო ორგანო კი საკრებულოს განაკვეთს იყენებს (მუხლი 205(11)). წესი, რომელიც მე-4 სვეტის ციფრს შეფასების დასკვნით გამყარებას მოითხოვდეს, ვერ ვიპოვეთ; იხილეთ საბაზრო ღირებულება.
ვადებს მუხლი 205 აწესებს: დეკლარაცია არა უგვიანეს 1 ნოემბრისა, გადახდა არა უგვიანეს 15 ნოემბრისა. თუ გადასახადი არ წარმოიშობა, დეკლარაცია საჭირო არ არის, თუმცა წინა წლის დეკლარანტმა საგადასახადო ორგანოს V-04 ფორმით უნდა აცნობოს არა უგვიანეს 1 ნოემბრისა (მუხლი 205(13)(a); №996 ინსტრუქცია, მუხლი 92). შეტყობინების გარეშე გასული წლის თანხა საგადასახადო მოთხოვნის სახით დაგერიცხებათ (მუხლი 205(13)(b)). დაგვიანებული დეკლარაცია პირველი 2 თვის განმავლობაში გადასახადის 5% ჯდება, შემდეგ 10%, ნულოვანი გადასახადისას კი არაფერი (მუხლი 274).
სხვა ეტაპებზე ეს გადასახადი თითქმის არ ჩანს. ყიდვისას ქონების გადასახადი არ ერიცხება და ხელშეკრულების ისეთი სტანდარტული პუნქტი, რომელიც წელს გამყიდველსა და მყიდველს შორის ყოფს, ვერ ვნახეთ. საჯარო რეესტრის ამონაწერი საგადასახადო სტატუსს არ აჩვენებს; მასში ვალდებულებებსა და შეზღუდვებს შორის მხოლოდ რეგისტრირებული საგადასახადო გირავნობა ჩანს, რომელიც გაუქმებამდე შეიძლება მომდევნო მესაკუთრეს გადაჰყვეს (მუხლი 239(5)).
პრაქტიკული მაგალითი: 2026 წლის დეკლარაცია 2025 წლის მარტში ნაყიდ ბინაზე
საწყისი მონაცემები საილუსტრაციოა, განაკვეთები და წესები კი წყაროებს ეყრდნობა. ოჯახი თბილისურ ბინას 2025 წლის 10 მარტს არეგისტრირებს, მე-4 სვეტში 2025 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით 300 000 ლარს წერს და „აღემატება 100 000 ლარს“ უჯრას ნიშნავს, რადგან 2025 წელს მისმა შემოსავალმა 120 000 ლარი შეადგინა.
| ნაბიჯი | თანხა ან რაოდენობა |
|---|---|
| მთელი წელი თბილისის 0,8%-ით | 2 400 ლარი |
| თვეები: 15 მარტს ბინა უკვე ოჯახისაა, ანუ მარტიდან დეკემბრამდე | 10 |
| 2025 წლის გადასახადი: 2 400 x 10 / 12 | 2 000 ლარი |
| ბინის ქვეშ მიწის წილი | 0 ლარი |
გადახდის ბოლო ვადა 2026 წლის 15 ნოემბერია. 2025 წელს ზუსტად 100 000 ლარის შემოსავლის შემთხვევაში ბინის სტრიქონი გათავისუფლებული იქნებოდა. ვაკე-ბაგებში 1 000 მ² თავისუფალი ნაკვეთი 2015 წლის 1,5 კოეფიციენტით ოჯახის შემოსავლისგან დამოუკიდებლად 0,36 x 1 000 = 360 ლარს დაამატებდა; ბათუმის ცენტრალურ ზონაში (2011 წლის ტექსტით) 0,31 x 1 000 = 310 ლარს. მეტი მაგალითი ჩვენს გზამკვლევში მესაკუთრეებისთვის იპოვით.
ხშირად ერევათ: მიწის გადასახადი, საშემოსავლო გადასახადი, გადაცემის გადასახადი და მცხოვრებზე დაკისრებული მოსაკრებლები
| ტერმინი | რით განსხვავდება შენობებზე ქონების გადასახადისგან |
|---|---|
| „მიწის გადასახადი“ | იმავე გადასახადის მიწის ნაწილი: ფიქსირებული განაკვეთი ფართობზე, შემოსავლის კრიტერიუმის გარეშე |
| საშემოსავლო გადასახადი გაყიდვაზე ან ქირაზე | ბეგრავს ნამატს ან ქირას და არა ფლობას; ქირა ოჯახის შემოსავალში ითვლება |
| საკუთრების გადაცემის გადასახადი | საქართველოში არ არსებობს; მყიდველი რეგისტრაციისა და ნოტარიუსის საფასურს იხდის |
| საწარმოს ქონების გადასახადი | საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების 1%-მდე |
იხილეთ სტატიები ნამეტი შემოსავლის დაბეგვრა, ქირის შემოსავლის გადასახადი და საწარმოს საკუთრებაში არსებული ქონება. ისრაელელ მკითხველს შეიძლება ארנונה (არნონა) გაახსენდეს; ეს ჩვენი შედარებაა და არა ქართული. საქართველოში ქონების გადასახადი მესაკუთრეს ეკისრება, ღირებულებიდან გამოითვლება, შემოსავლის ზღვარს ზემოთ მოქმედებს, ნარჩენების გატანის საფასური კი ცალკე ერიცხება (კომუნალური მომსახურება ახალი მესაკუთრისთვის).
ქონების გადასახადი ხუთ ენაზე
| ენა | ქონების გადასახადი | მიწის ნაწილი |
|---|---|---|
| ქართული | ქონების გადასახადი | მიწაზე ქონების გადასახადი (სასაუბროდ: მიწის გადასახადი) |
| ინგლისური | property tax | property tax on land (land tax) |
| რუსული | налог на имущество | налог на имущество на землю (ყოველდღიურად: земельный налог) |
| ებრაული | מס רכוש | ამ საიტზე დადგენილი ფორმა არ გვაქვს |
| არაბული | ضريبة العقار | ضريبة الأرض |
კოდექსში, საკრებულოების დადგენილებებსა და V-03 ფორმაში ტერმინი ქონების გადასახადი წერია, ასე რომ, ქართულ ხელშეკრულებაშიც, თუ ის ამ გადასახადს ახსენებს, სწორედ ამ ფორმას ელოდეთ.
გავრცელებული შეცდომები და გამაფრთხილებელი ნიშნები
- მოძველებული განაკვეთების ცხრილები. 0,05%-0,2% ან 40 000 ლარი №1874 კანონამდელი მონაცემებია.
- მიწის შემოსავლის კრიტერიუმით შეფასება. გათავისუფლებული ოჯახიც იხდის იმ ნაკვეთზე, რომელსაც შეღავათი არ აქვს.
- შეტყობინების გამოტოვება. წინა წლის დეკლარანტს, რომელიც არაფერს აცნობებს, გასული წლის თანხა ერიცხება.
- მხოლოდ ერთი ხელფასის დათვლა. კრიტერიუმი მთელი ოჯახის შემოსავალს აჯამებს.
- „ქონების გადასახადი არ არის“ ბროშურაში. მართალია მხოლოდ ზღვარს ქვემოთ და მიწაზე არასოდეს.
დასამატებელია გუნდის მიერ: სკანები, რომლებიც გუნდმა უნდა დაამატოს: ცარიელი V-03 ფორმა, სადაც III ნაწილის შემოსავლის უჯრა და V ნაწილის მე-4 და მე-7 სვეტები მონიშნულია; ანონიმიზებული შევსებული დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს მიერ შევსებული განაკვეთისა და გადასახადის სვეტებით; მაცნეზე თბილისის №18-76 დადგენილების გვერდის ეკრანის ანაბეჭდი.
როგორ დაადგინოთ თქვენი მდგომარეობა ქონების გადასახადთან მიმართებით, ნაბიჯ-ნაბიჯ
შეაჯამეთ ოჯახის შემოსავალი
აიღეთ დეკლარაციის წინა წელი და გამორიცხეთ ის, რასაც მუხლი 202(7) გამორიცხავს.
შეადარეთ 100 000 ლარს
თუ ჯამი ამ ზღვარს არ სცდება, შენობები გათავისუფლებულია.
შეამოწმეთ მიწის ნაწილი
გაქვთ თუ არა 1 აპრილისთვის ნაკვეთი, რომელზეც შეღავათი არ ვრცელდება?
დაითვალეთ თვეები
თითოეულ თვეს 15 რიცხვში არსებული საკუთრება განსაზღვრავს.
წარადგინეთ ან აცნობეთ 1 ნოემბრის ჩათვლით
V-03 ფორმა, ან V-04 შეტყობინება, თუ გასულ წელს დეკლარაცია წარადგინეთ.
გადაიხადეთ 15 ნოემბრის ჩათვლით
ქონებისა და მიწის გადასახადი ერთად.
ხშირი კითხვები
ქონების გადასახადი საქართველოში საერთო-სახელმწიფოებრივია თუ ადგილობრივი?
ადგილობრივი: ერთადერთი, რომელსაც საგადასახადო კოდექსის მუხლი 6(6) ასახელებს.
რა განაკვეთს აწესებს თბილისი ბინაზე?
საბაზრო ღირებულების 0,8%-ს შემოსავლის ზღვარს ზემოთ (№18-76 დადგენილება).
ვინ არის გათავისუფლებული?
ოჯახები, რომელთა წინა წლის შემოსავალი 100 000 ლარს არ აღემატებოდა, მიწის გარდა სხვა ქონებაზე.
ვრცელდება თუ არა შეღავათი მიწაზე?
არა, თუმცა ბინის წილი ნაკვეთში გათავისუფლებულია.
როდის უნდა წარვადგინო დეკლარაცია?
არა უგვიანეს 1 ნოემბრისა, V-03 ფორმით, გადახდა კი არა უგვიანეს 15 ნოემბრისა (მუხლი 205).
ვინ განსაზღვრავს დეკლარაციაში საბაზრო ღირებულებას?
მესაკუთრე მას V ნაწილის მე-4 სვეტში წერს; განაკვეთს საგადასახადო ორგანო იყენებს.
ვიხდი თუ არა ქონების გადასახადს ყიდვისას?
არა. ის ფლობისთვის ერიცხება; ბინაზე პირველი იმ თვიდან, რომლის 15 რიცხვშიც უკვე მესაკუთრე ხართ.
სხვაგვარად იბეგრება თუ არა დასასვენებელი ან გაქირავებული ბინა?
არა, მაგრამ ქირა ოჯახის შემოსავალში ითვლება.
წყაროები
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, 2026 წლის 15 ოქტომბრის №247 კონსოლიდირებული პუბლიკაცია, მუხლები 6 და 201-206 (ნანახია 2026 წლის 2 ნოემბერი)
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, მუხლი 239 (საგადასახადო გირავნობა) და მუხლი 274 (დეკლარაციის დაგვიანება)
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, 2026 წლის 25 ივნისის №245 პუბლიკაცია, №1874 კანონამდე მოქმედი რედაქცია
- 2026 წლის 30 სექტემბრის №1874 კანონი საგადასახადო კოდექსში ცვლილებების შეტანის შესახებ (ნანახია 2026 წლის 2 ნოემბერი)
- თბილისის საკრებულოს 2014 წლის 30 დეკემბრის №20-90 დადგენილება, პირველი გამოქვეყნებული ვერსია
- თბილისის საკრებულოს 2026 წლის 16 ოქტომბრის №18-76 დადგენილება (ნანახია 2026 წლის 2 ნოემბერი)
- ბათუმის საკრებულოს 2011 წლის 31 იანვრის №2 დადგენილება, პირველი გამოქვეყნებული ვერსია
- ფინანსთა მინისტრის №996 ბრძანება, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ ინსტრუქცია, კონსოლიდირებული ტექსტი 2026 წლის 9 ოქტომბრის ცვლილებების ჩათვლით (2026 წლის 26 ოქტომბრის №332 ბრძანება ამ მუხლებს არ ეხება), მუხლები 90-92, V-03 და V-04 ფორმები (ნანახია 2026 წლის 2 ნოემბერი)
ცვლილებების ისტორია
- - ლექსიკონის ჩანაწერი მომზადდა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის, 2026 წლის 30 სექტემბრის №1874 კანონის, თბილისის საკრებულოს №20-90 და №18-76 დადგენილებების, ბათუმის საკრებულოს №2 დადგენილებისა და ფინანსთა მინისტრის №996 ბრძანების საფუძველზე.